KLIMAAT: Graag uw aandacht voor het echte debat
25-05-2007
Het ergert mij al jaren dat de Vlaamse media, met De Standaard en de VRT op kop, toch regelmatig het debat over de rol van de mens in de opwarming van de aarde blijven heropenen. Dit heeft geen zin en heeft als enig gevolg dat de man en de vrouw in de straat minder gemakkelijk te overhalen zijn om hun duit in het zakje te doen. Gisteren nog was het weer prijs in de Standaard. Gelukkig staat mijn antwoord vandaag al in de krant. Maar zeer ingekort en ernstig gecensureerd. Hier vindt u mijn volledige brief (n helemaal onderaan het originele artikel). Beste Patrick, Met enige verbazing las ik uw open brief aan Margaretha Guidone. U gaat daarin wel erg kort door de bocht en nogal recht op de man, of vrouw, af vind ik. Maar vooral uw pleidooi voor de klimaatsceptici vind ik absoluut niet kunnen voor iemand die zich als een kritisch denker wil profileren. Ik besef ook wel dat de hele hype rond Al Gore mensen sceptisch maakt en kritische denkers uitdaagt om andere stemmen aan bod te laten komen. Maar om daarom steeds weer naar dezelfde nonsens te grijpen vind ik toch te gek. Met een beetje moeite vind je op het internet voldoende informatie die duidelijk maakt dat de klimaatsceptici bij gebrek aan inhoudelijke onderbouw steeds weer moeten teruggrijpen naar machtsargumenten. Neem nu Patrick Moore. Ja, Patrick was inderdaad betrokken bij het ontstaan van Greenpeace. Hij was 36 jaar geleden als jonge student, één van de circa 50 leden van de organisatie die met een schip genaamd Greenpeace de Amerikaanse kernproeven voor de kust van Alaska een halt toebrachten. Ondertussen echter is Greenpeace uitgegroeid tot een organisatie met miljoenen leden, en is de man in kwestie al sinds begin van de jaren '80 in dienst van de Canadese houtindustrie om de kaalkap in de Canadese regenwouden te verdedigen, in dienst van de Canadese biotechindustrie om te stellen dat er niets mis is met ggo's, in dienst van de nucleaire industrie om mensen te overtuigen dat kernenergie veilig is en nu ook in dienst van de olieindustrie om te stellen dat de mens niet verantwoordelijk is voor de opwarming van de aarde. Hoe zwak moet je staan om dan zijn Greenpeace-lidmaatschap als argument naar voor te schuiven? Of neem het wetenschappelijk argument. Het is voldoende dat iemand met één of andere wetenschappelijke titel de klimaatswijziging in vraag stelt om hem één of ander platform te geven dat duizenden echte klimaatexperten nooit krijgen. Doorblader eens de laatste vijf jaargangen van gereputeerde internationale wetenschappelijke tijdschriften zoals science of nature. Zoekt u daar maar eens naar enig wetenschappelijk werk dat de stellingen van The Great Global Warming Swindle ondersteunt. Of kijkt u eens op www.exxonsecrets.org om de relaties te zien tussen de in de documentaire aangehaalde wetenschappers en de olie-industrie. Een aantal van deze wetenschappers duiken overigens ook op in publicaties die stellen dat er geen verband is tussen roken en longkanker of die de voordelen van DDT voor de derde wereld bepleiten. Of lees eens de brief van Carl Wunsch, één van de wetenschappers in de documentaire over hoe zijn stellingen volledig verdraaid werden door de documentairemakers. Allemaal eenvoudig te vinden op internet. Ik verwacht van een kritisch journalist dat hij zich informeert vooraleer halve waarheden de wereld in te sturen. Of ben ik dan te kritisch?De Vlaamse media hebben het misschien nog niet echt allemaal begrepen, maar het echte debat gaat al heel lang niet meer over de vraag of de mens verantwoordelijk is voor de opwarming van de aarde, die we ondertussen dagdagelijks kunnen waarnemen, maar wel over hoe we de klimaatswijziging zullen kunnen beperken tot een niveau dat nog aanvaardbaar is. En dan kunnen we inderdaad praten over wie welke maatregelen moet nemen. Is het Kyoto-protocol effectief de beste internationale afspraak die we kunnen maken? Heeft het zin om inspanningen te doen als de Verenigde Staten nog niet meedoen? En wat met India en China? Hebben zij het recht op een gelijkaardige uitstoot per hoofd van de bevolking als Europa en de Verenigde Staten of wijzen we hen met de vinger als grote schuldige voor de toenemende stijging van de CO2-uitstoot? En als we pleiten voor een beperking van ons energieverbruik, moet dat dan op een vrijwillige basis gebeuren of verwachten we van de overheid dat ze de nodige maatregelen neemt om er voor te zorgen dat alleen nog maar energiezuinige producten aan de consument worden aangeboden.

Dat zijn de grote vragen waar we voor staan, en waar het ook in de komende federale verkiezingen om draait. De sp.a en ikzelf pleiten daarbij klaar en duidelijk voor een ambitieus klimaatbeleid. Een beleid dat in een Europees kader duidelijk stelt dat Europa zijn eigen verantwoordelijkheid moet nemen, en drastisch moet ingrijpen op zijn CO2-uitstoot. Ook als andere landen niet bereid zijn hetzelfde engagement te nemen. Een beleid ook dat ontwikkelingslanden helpt om zich aan te passen aan de klimaatswijziging en om zich in te schakelen in het gebruik van de meest duurzame en innovatieve technologiën. En een beleid dat de last niet alleen bij de consument legt maar waarbij de overheid zowel het goede voorbeeld geeft als gebruik maakt van regulerende instrumenten om zowel gezinnen als bedrijven aan te zetten verder werk te maken van energiebesparing.

Wendel Trio is kandidaat kamerlid voor de sp.a

ROOD (column Patrick De Witte, De Standaard, 24 mei 2007)

Mevrouw Guidone-Slegers, beste Margareta, U bent nu al de tweede SP.A-politica die ik in de aanloop naar de verkiezingen via deze weg streng wil toespreken. Sommigen zullen hierin méchanterie vermoeden maar aan hen zeg ik met de hand op het hart: mijn bedoelingen zijn nobel en absoluut niet tegen de socialistische partij gericht. Integendeel, ik verbaas niemand als ik zeg dat mijn politieke kleur rood is. Ik richt mijn pijlen op onzinnigheid en idiotie, uit welke maatschappelijke hoek ze mij ook komen aangewaaid. Ik ben mij al een tijdje bewust van uw status als kloekhartige spreekbuis voor het milieu. Nu u zich volop op politiek activisme stort en door de SP.A als boegbeeld inzake de klimaatkwestie naar voren wordt geschoven, kan ik niet anders dan mij voor u beginnen interesseren. Ik heb namelijk de spraakmakende Channel 4-documentaire The Great Global Warming Swindle gezien. Daarin wordt aangevoerd dat in de grote oceaan der weldenkendheid de hysterie rond de opwarming van de aarde een heel eind is afgedreven van de wetenschappelijke realiteit, en dat zulks is gebeurd op het vlot van het politiek activisme. Niet mijn analyse. Dat beweren professoren uit alle windstreken en dat wordt in de documentaire zelfs door Patrick Moore gezegd. Hij heeft het over mensen zoals u. Meneer Patrick Moore is u niet onbekend neem ik aan, hij is co-stichter van Greenpeace. Wat de documentairemakers voorstaan is niet hetzelfde als beweren dat er absoluut géén klimaatprobleem is en zeker niet dat we eigenlijk met z'n allen ongestraft met 4X4 Ferrari's kunnen gaan rijden. Neen, de makers zeggen enkel dat er nogal wat wetenschappelijk bewijs is aan te voeren voor de stelling: de opwarming van de aarde heeft meer met natuurverschijnselen te maken dan met des mensen 'ecologische voetafdruk'. Vooraleer u kwaad naar uw kameraad Al 'Ik heb het internet uitgevonden!' Gore belt, haast ik mij hieraan toe te voegen dat in deze bescheiden column natuurlijk geen plaats is om alle tegenstrijdige meningen over global warming grondig te bestuderen, te evalueren, tegenover en naast mekaar te plaatsen. Ik kan die ingewikkelde oefening onmogelijk maken, ik ben immers geen klimaatwetenschapper. U ook niet maar u weet hier wellicht meer over dan ik. An inconvenient truth voor mij, hoor ik u denken. Maar sinds ik mij voor u ben gaan interesseren en meer over u ben gaan opzoeken en lezen, begin ik heel ernstig aan uw deskundigheid te twijfelen. Een vermeende deskundigheid die ertoe heeft geleid dat u, onder auspiciën van de SP.A Vlaanderens Internationale Stem in het klimaatdebat bent geworden. De koude rilling die over mijn ruggengraat liep toen ik die laatste zin schreef heeft hier de spaarketel doen aanslaan. Zozeer zegt iedere cel in mijn lichaam dat dit onverstandig is van de SP.A en niet bevorderlijk voor het imago van parttime minister van Milieu Bruno Tobback. Mijn grote ontevredenheid hierover heeft niets te maken met uw huisvrouwenschap, dat moet u van mij aannemen. Het gaat mij om uw geloofsysteem, of beter: de reeks nonsens die u bij uw bezoek aan de grote new age supermarkt in uw karretje hebt gegooid. Uw praatjes over reïncarnatie en 'karma', uw onwrikbaar vertrouwen in de zogenaamde 'ayurvedische' geneeswijzen, uw gedweep met de leer van de charlatan Deepak Chopra, uw geloof in 'intelligent design' (zeg maar: creationisme volgens Saatchi & Saatchi) en uw met veel aplomb verstrekte pseudo-wetenschappelijke spirituele prietpraat ('wanneer je tegen water spreekt verandert de watermolecule compleet!') laten vermoeden dat uw algemene kijk op de wereld, hoe zeg ik het vriendelijk?: weinig wetenschappelijk, ondoordacht, opvallend naïef, geheel losgerukt van de realiteit en - vooruit, laat ik alle pudeur overboord gooien - ronduit idioot is. U leeft op een andere planeet dan ik. In mijn wereld bent u amper twee telefoontjes verwijderd van een bezoek door witjassen. Laat staan dat ik op u reken om in mijn naam internationaal over zo'n ingewikkelde wetenschappelijke kwestie als global warming te praten. Waar zit de SP.A met haar gedachten? Nog één keer: ik zeg niet dat er géén problemen zijn met het klimaat en het milieu. Ik woon in Gent, de stad met naar verluidt de hoogste concentratie fijn stof in Vlaanderen. Dat lijkt ook te kloppen, want telkens als ik Gent verlaat moet ik een fijn-stofpleister kleven of ik krijg ontwenningsverschijnselen. Ik zeg wel dat u, mevrouw Guidone-Slegers, door rationele mensen bijzonder weinig geloofwaardigheid wordt toegedicht. En met geloofwaardigheid is het zoals met een lening bij de bank: je krijgt ze pas als kan worden aangetoond dat je ze eigenlijk niet nodig hebt. En u staat flink in het rood.

Patrick De Witte is journalist en tv-maker. (pdw) verschijnt tweewekelijks op donderdag.